Spółki Miejskie

Wesołe miasteczko. Neron

1 komentarz

Włodek Małkowski

Plakat promujący włoską adaptację filmową Quo vadis z 1912 roku

aczkolwiek sen mój płytki
zagłębiłem się myślą
z tej powierzchowności
w jego ulotne sedno
na niezmierzone głębokości
wszelkich innych płytkości
a tam Neron szedł pierwszy
w purpurowych szatach
i złotym laurze na głowie
o twarzy bladej na której
uśmiech jakby mimochodem
lekko pod oczu żaglami
płynął nad popiołami miasta
nagradzając Rzym ogrodami
wprost ze swoich sandałów
pobrzękując dzwonkami
sprawiał radość ludowi
fikającemu kozły
rzekłbyś że dla błazna
deklamującego poemat
o tym że senat kłamie
za nim tylko już inni grajkowie
w zielonych tunikach
przygrywali mu do rytmu
na szmaragdowych akordeonach
w bębenek stukała różowa małpka
zasępił się w ciemności stary Galba
gdzieś za płotem zapadłej wioski
Tacyt jak pies na łańcuchu szczekał
a on tylko jak wielki artysta
uśmiechnął się do mnie
jakby mimochodem i zniknął
jeszcze tylko przez chwilę
różowa małpka stukała w bębenek
a potem to już tylko
szare wiosenne niebo za oknem
i pytia delficka niosąca z rynku kartofle

Reklamy

One thought on “Wesołe miasteczko. Neron

  1. dobry wiersz, mógłbym go wnet w piosenkę przerobić – bo ma rytm, rym i treść , jeśli zgoda jest autora

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.