Spółki Miejskie

Perły przed wieprze. Jacuś z 2b

Dodaj komentarz

Marek Szarek

Obraz nieznanego francuskiego malarza z XIX w pt. Koniec ancienne regime w szkole

Jacuś z 2b to inteligentny, nadpobudliwy, uroczy łobuziak, który ma trudności z dostosowaniem się do rygorów szkolnych. Podczas lekcji nie może usiedzieć na miejscu, nie pracuje, nie słucha poleceń, wędruje po klasie, zabiera dzieciom kredki, przeszkadza. W literaturze fachowej określa się takie zachowanie, jako opozycyjno-buntownicze wzmacniane syndromem ADHD.

Pracując, jako nauczyciel wspomagający mam obowiązek siedzieć obok swojego wychowanka na wszystkich zajęciach, dyscyplinować go i pomagać w nauce. Na lekcjach mam ręce pełne roboty! Odpoczywam dopiero na religii! Kiedy do klasy wchodzi katechetka – dokonuje się cud przeistoczenia! Jacuś chętnie przesiada się z ostatniej do pierwszej ławki, wycisza, uważnie odczytuje fragmenty ewangelii, pilnie koloruje obrazki ze scenami z życia świętych, skwapliwie odmawia paciorki. Dziecko jest, jak do rany przyłóż.

Wspominałem już, że ze względów wychowawczych aktywnie uczestniczę w lekcjach religii. Razem z dziećmi głośno odmawiam wszystkie siedem paciorków, poczynając od „Aniele Boży Stróżu mój”, a kończąc na „Apelu Jasnogórskim”. Wraz z uczniami śpiewam piosenkę – „Gdy Pan Jezus był malutki nigdy nie próżnował” A pod koniec lekcji żałuję za grzechy – ” Ach, żałuję za me złości, jedynie dla Twej miłości”.

Jako agnostyk, pół-heretyk i osoba niepraktykująca mam z tym problem. Ale i nadzieję, że będzie mi to policzone w niebie!

W ubiegłym tygodniu nasza katechetka zachorowała, więc musiałem ją zastąpić. Lekcja religii wypadała w Środę Popielcową 6 marca. Na zajęciach opowiadałem dzieciom o obyczajach związanych z Popielcem i o znaczeniu Wielkiego Postu w przygotowaniach do zbliżających się świąt.

– Czy wiecie, jakich świąt? – Zapytałem klasę.

Nikt nie wiedział. Na nic zdały się moje naprowadzające opowieści o malowaniu pisanek, święceniu koszyczka, cukrowym baranku. Dzieci milczały. Wtedy Jacuś podniósł rękę do góry i zakrzyknął radośnie.

– To będzie Święto Kobiet!

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.