Spółki Miejskie


Dodaj komentarz

Do ks. Adama

Marek Adamkiewicz

spalił się i poszedł
do nieba
nie

spalił się i poszedł
do nieba
nie

spalił się i poszedł do nieba
tak

Adam Arthouros Martinakis – Golden Boy

nie jesteś i nie odeszłaś
coraz trudniej wyciągać ręce
hej
na zachodzie bez zmian
wieją wichry a za światło mamy
płonące serca dusze lekkie
wokół ciał
unoszą się zdziwione

*
urodzeni o świcie
nie pamiętają Herberta
Tischnera i nie wiedzą
co to cnota i honor

obudzeni na kacu
nie pamiętają
własnych słów i snów
ale wstają

*
kiedy
zasypiasz we własnych ramionach
otulony ciszą i światłem księżyca
wiesz że wszystko jest możliwe
o nic nie pytasz

kiedy
o nic nie pytasz
nie jesteś mądrzejszy od innych
ale widzisz
jak w słońcu ginie cień

kiedy
w samo południe oślepiony
nie widzisz otwartych niebios bram
zabawia się z tobą czas
chichocze żeś znowu sam

przebudzony i
nieczuły

Reklamy


Dodaj komentarz

Wesołe miasteczko. Miasto Szatana

Włodek Małkowski

Panie kochany!
Pan się śmiejesz?
Ludzie by tego nie zrobili,
bo ludzie tak nie robią,
no chyba, że Niemcy,
ale to ponoć dawno temu,
bo teraz wolą pisać wiersze.

Masz pan rację,
chyba, że ci z Warszawy,
bo to ponoć miasto Szatana.
Pan się śmiejesz,
a oni są do wszystkiego zdolni.
Tam ponoć diabeł nad kurią lata
i arcy-kurwa w magistracie,
ale portier i tak pisze wiersze.

Dzieci zbrodniarzy i morderców
w sądach i na urzędach,
ale co tam, i tak cieć pisze piękne wiersze.
I z czego pan się śmiejesz?
Czytał pan o tej biednej kobiecie,
co ją w lesie spalili,
gdy ludzi na bruk wyrzucali?

Ale panie nikt nie protestował,
bo oni wszyscy tam tolerancyjni,
a więc zbyt przyzwoici,
by do biznesu się wtrącać.
Bo ponoć wrażliwi celebryci,
a nie jakieś tam chamy jak my.

Oni to dopiero piszą wiersze,
a jakie śpiewają piosenki,
aż się kraje serce.
No i już jesteśmy na Centralnym.
A pan to skąd?
-Z Watykanu, tak tylko w odwiedziny.

Ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha, ha!

Marc Chagall – Paryż przez okno


Dodaj komentarz

Lubię małe miasteczka. Modlitwa

Katarzyna Śrutwa

Latarnio morska
z oregońskiego wybrzeża
oprawiona w słońce
na fotografii
na półce z książkami
poetów Jerusalemu

listami Emily Dickinson wyznaję:
bliżej mi na Wschód daleki

krew w żyłach moich
po tych wschodnich przodkach
jam z pyłu spod
arabskich koni kopyt
mieszaniec polski

słownik ortografii –
ulubiony pomnik języka,
Stachury piosenki…

Moje serce nie leży w Europie
jest większe niż Ziemia
należę do siebie jak nomad

do wiatru
powietrza
płomienia
pragnienia

Hetmanko Mariampolska
prowadź mnie
do zwycięstwa
przez wszystkie rozdarte brzegi!

Matka Boska Hetmańska – Kościół NMP na Piasku we Wrocławiu