Spółki Miejskie


Dodaj komentarz

Poezja i inne nieszczęścia. Noc nadchodzi

Błażej Sędzikowski

Adrianna Paśkiewicz – „Dziadkowie”

Dulińskim

Zmarli są tacy spokojni
zmarli nie mówią już nic
nie ma już krzywdy ni wojny
pretensji, ni miejsca na pic

Helena Dulińska i Stefan
jestem wasz bezimienny wnuk
nikt tak naprawdę nie wie gdzie mieszkam
ni którą podążam ze wszystkich złych dróg

Jestem tu choć mnie nie było
i was przecież nie ma już też
to wszystko się dawno skończyło
pozostał tylko ten krótki wiersz


Dodaj komentarz

Poezja i inne nieszczęścia. Głos w ciemności

Błażej Sędzikowski

Obraz Pablo Picasso

ciało jak obłok
jak podarte strzępki
struna pęknięta

między ziemią a niebem
między twoją pamięcią
a moim zwątpieniem

jestem psem
na łańcuchu potrzeb
szczekam

powietrze usłużne
młodsza siostra wody
głos mój niesie daleko

w otwartą ranę ciemności


Dodaj komentarz

Poezja i inne nieszczęścia. Szczęście

Błażej Sędzikowski

Obraz Giovanni Fattori

Mam to szczęście, że znam szczęście
że nie muszę czekać, szukać
niecierpliwie szczekać, stukać
że spokojnie, pewnym krokiem
schodzę dziś szczęśliwym stokiem

tylko częściej, tylko gęściej
niech zaszczyca szczęsne ręce
szczytna czystość, idealne w formie

– SZCZĘŚCIE